تذکر : مقاله زیر در تاریخ سوم شهریور سال هشتاد و نه در سایت خاوران توسط آقای کیان نوشته شده است . یادآوری آن در وبلاگ چشمه ریگی تنها به منظور اطلاع رسانی می باشد . بعد از سالها ، دنیا هم به این واقعیت تلخ پی می برد که افغان ها ( پشتون ها ) همان طالبان هستند و غیر از قوم افغان ( پشتون ) طالبی وجود ندارد !

همانگونه که میان طالب های ناراضی و طالب های مرتبط با القاعده هیچ گونه تمایزمنطقی وجود ندارد, میان پشتون های طالب و غیر طالب تفاوتی وجود ندارد. ناامنی های روزافزون فعلی در جنوب و کنترول بخش های اعظم آن ولایات توسط طالب ها نشان میدهند که بخشی از اقوام پشتون بنام طالب علیه حاکمیت میجنگند و بخشی دیگر در مناطق خود سخت از آنها دفاع میکنند و بخش دیگر با ریش های تراشیده و نکتایی های سرخ زرد در درون نظام حامی و پشتیبان طالب ها استند. شاید یک عده نپزیرند و ادعا کنند که این طور نیست ولی شرایط و جریاناتی که همه روزه اتفاق می افتد بیانگر همین حقیقت است که اقوام پشتون چه در داخل کشور و چه در خارخ کشور از طالب ها حمایت میکنند و خواهان نظام طالبانی اند.
نظام طالبانی همان نظام مطلقه گرای قومیی است که چند سالیست که ازدست رفته است. همه شهروندان کشور شاهد جنایت نابخشودنی از طالب ها در مناطق تحت تسلط شان بوده اند که از هیچ نوع وحشت ,جنایت و بی رحمی دریغ نورزیده اند. از سنگسار و کشتن زنان حامله تا حلال نمودن اطفال , جوانان , پیرمردان, قطع بینی و گوش معلمین کشور و صد ها جنایت ضدبشری دیگر. اما در مقابل می بینیم که با این همه وحشت و جنایات ضد انسانی, پشتون ها سکوت میکنند و لب به شکایت و اعتراض نمی گشایند و به نحوی از عملکرد های این جنایت کاران دفاع میکنند.
ده هانفر از هموطنان بی گناه ما در این اواخر که مصروف ساختن جاده ها درقندهار بودند توسط طالب ها به قتل رسیدند دیدیم که مردم مناطق جنوب نه مظاهره کردند نه جاده هارا مسدود کردند برعکس همه سکوت کردند و به علامت رضایت سرجنباندند. طفل بی گناه را حلال کردند هیچ کسی از آنها صدای را بلند نکرد . عالم دین را کشتند کسی اعتراض نکرد, عمل انتحاری انجام دادند کسی اعتراض نکرد ولی زمانیکه راکت و یا بم نیروهای خارجی یک نفر را به صورت اشتباهی به قتل می رساند آنگاه می بینیم که اعتراضات بلند میشود جاده ها مسدود میشود وتمثال ها به آتش کشیده میشود. این اعمال دوگانه نشان میدهند که پشتون ها به صورت عموم طالب اند و از هرگونه جنایت طالب حمایت ودفاع میکنند. یک عده در داخل توطیه میکنند, یک عده شان سلاح به دست گرفته جنگ مسلحانه میکنند و یک عده که شهروندان جنوب اند پایگاه و جایگاه به طالب ها فراهم میسازند.
چرا دربامیان , تخار, پنجشیر, پروان ,بلخ , بدخشان شورشی وجود ندارد جواب واضح است برای اینکه شهروندا ن آن ولایات نه پشتون استند نه طالب و نه از طالب حمایت میکنند و نه میخواهند که مناطق شان پایگاه ترورست ها باشد.

ادامه مطلب را بخوانید

سایت My Template Box یکی از بهترین مراجع برای دریافت قالب های بلاگر | وردپرس و سی اس اس می باشد و اگر فرصتی داشته باشم همیشه به این وبسایت سر می زنم تا قالب های جدیدش را مشاهده کنم . چند وقت پیش بطور اتفاقی این قالب ( تصویر بالا ) را دیدم ، نام اصلی آن “کارنت” است که من تصمیم گرفتم بعد از فارسی سازی آن ، نامش را به کتابچه تغییر بدهم .
قصد داشتم این قالب را به وردپرس تبدیل کنم ولی نه حوصله اش را داشتم و نه فکر می کنم به درد کسی می خورد ! برای همین تصمیم گرفتم قالب را برای سیستم وبلاگنویسی بلاگفا ویرایش و ترجمه کنم .

ادامه مطلب را بخوانید

مقایسه دو انسان ، دو جامعه و دو فرهنگی که فرسنگ ها با هم فاصله دارند کار آسانی است . برای اینکه اختلافات میان این دو گروه بسی عظیم است که به واضح می توان آنها را در هر دو مورد مشاهده کرد ، تفاوتی که مانند موی کف دست قابل تشخیص است ! یکی از مواردی که انسان ها را از یک دیگر متمایز می کند نحوه ی برخورد آن شخص با مخاطب عام است . هر شخصیتی یک رفتار خاصی را از خود بروز می دهد و این رفتار باعث می شود تا آن شخص جایگاهی را در جامعه کسب کند .
در این میان تعدادی از مشاهیر معروفی که از شرق به غرب مهاجر می شوند شخصیت خودشان را با توجه به مسائل شرقی حفظ می کنند . این نوع حرکت به قول ایرانی ها “جوگیر” شدن است ! به طور مثال این افراد آنقدر جوگیر نام و شهرت خود می شوند که دیگر چیزی برایشان مهم نیست و به قول غربی ها در مورد حرفه ی کاریشان دچار obsess یا همان عقده روحی می شوند !
ساده بگویم ، نحوه برخورد مشاهیر شرقی با غربی از زمین تا آسمان فرق دارد . شخصی که در غرب مشهور می شود دیگر آنچنان به خود نمی بالد تا بخواهد از از آب گل و آلود ماهی بگیرد ! بر عکس ، اشخاصی که در شرق مشهور گشته اند مانند پادشاهان رفتار می کنند ! آنچنان به خودشان می نازند که گویا از دماغ فیل به زمین افتاده اند !
یکی نیست به این مشاهیر شرقی بگوید ، آقا جان ! خواننده محترم ! اگر تغییر رفتار با دراز کردن مو و کوتاه کردن ریش و سیبیل بوجود می آمد که ما می توانستیم طالبان را یک شبه به سوپرمن تبدیل کنیم ! شما اگر می خواهید مثل غربی ها شوید اول بروید و این رفتارتان را اصلاح کنید ! نه اینکه به ظاهری بچسبید که نه من به آن اهمیت می دهم و نه آن شخصی که شب تا صبح آهنگ های شما را گوش می کند !
این رفتار غیر حرفه ای را فقط می توان در میان مشاهیر شرقی مشاهده کرد ! خصوصا از نوع افغانستانی اش ! این افراد دست لیدی گاگا و مدونا را از پشت با این تفخرشان می بندند ! وقتی اینقدر به خود می نازید که حتی یک پاسخ یک خطی برای سوال مخاطبتان نمی نویسید باید انتظار این را نداشته باشید که در همه جا از “خوبی ” ها و شعرهای وطنی تان بحث شود ! اگر به مخاطب عام خود توجه ندارید ، برای چه خبر اجرای کنسرت هایتان را همه جا جار می زنید ؟ و به دست دامان مخاطبی می افتید که تا همین چند روز پیش “حوصله” و “زمان” برایش نداشتید !
شخص شرقی همه ی شعارهایش قبل از پیروزی است ! این شعار ها تنها برای جلب رضایت ما و شماست ! وقتی شخص مذکور به پیروزی رسید شعارها و اشعارش فقط کتابچه ایست که چهارتا مزدورک برایش نوشته بودند ! بعد از پیروزی ، من و شما برایش همان رقاصی هستیم که باید به هر آهنگ این خائن برقصیم !

جنگ در عراق بعد از ۷ سال پایان یافت ، ۷ سالی که برای هر آمریکایی و عراقی مانند یک قرن گذشت . همین چند روز پیش برابر با ۱۹ آگوست سال ۲۰۱۰ آمریکا اعلام کرد که جنگ عراق را پایان داده و سعی می کند تا نیروهای خود را از عراق خارج کند . چیزی که مرا به خنده واداشت این است که آمریکا حتی برای پیروزی نمادین خود در عراق جشن هم می خواهد بگیرد !
خلاصه این ابر قدرت خود می برد و می دوزد ، خیال کرده دوره همان دوره ی جهالت است که مردم چشم هایشان را در مقابل نسل کشی و جنایات جنگی این کشور دموکراسی خواه ببندند .

بهانه ی سلاح های کشتار جمعی
یکی از بهانه های اصلی که دولت آمریکا برای حمله به عراق و سرکوب صدام بیان کرد، وجود سلاح های کشتار جمعی در این کشور بود . سلاح هایی که هیچ گاه پیدا نشدند و هیچ مدرکی برای اثبات وجود چنین سلاحی در دست رس عموم قرار نگرفت. حتی تعدادی از بازرسان سازمان ملل بعد از اینکه در عملیات اکتشاف سلاح های کشتار جمعی موسوم به WMD در عراق ناموفق بودند در گزارشات تلویزیونی اعتراف کردند که هیچ سلاحی پس از بازرسی پیدا نکردند ، با این حال آمریکا بهانه را برای هدف قرار دادن ” دلقک” خود یافته بود و هیچ چیز نمی توانست مانع حمله نظامی به عراق شود . به هر حال گزینه سلاح های کشتار جمعی مانند همان قضیه ی ۱۱ سپتامبر است ، با این تفاوت که این بار دیگر برج دوقلویی در آمریکا برای پایین آوردن باقی نمانده بود !

موضوع کنونی این نیست که آیا عراق دموکراسی خود را با حضور ارتش آمریکا از صدام پس گرفت یا نه ، سوال اصلی باید این باشد که صدام قدرت خود را مدیون چه کسی بود ؟ پاسخ سوال : همان کسی که بن لادن را علیه روس ها تقویت کرد ! خلاصه این که آمریکا هر وقت سگ های تربیت شده اش زیادی سر و صدا به راه انداختند ، تفنگ به دست سربازانش می دهد و آنها را راهی جنگ می کند . این شیوه نوین سیاست آمریکاست ، هرجا سود است زنده نگه دارد و هرچه ضرر است خفه کند !

آمریکا خود نیز قربانی جهالت شد
بحث مردم آمریکا با چهار تا آدم کرواتی و کت شلواری که حتی بلد نیستند اسلحه را درست به دست بگیرند جداست ، حالا نمی گویم بیشتر مردم آمریکا ولی همه شان موافق حضور نظامی آمریکا در منطقه خاورمیانه نبودند . البته تعداد معدودی آمریکایی پیدا می شوند که وقایع خبری را دنبال کنند ! بیشترشان اینقدر غرق در تماشای فیلم های کارتونی و تخیلی هستند که دیگر جنایات دولت برایشان مفهومی ندارد . وقتی ۱۸ درصد مردم آمریکا فکر می کنند که ریس جمهورشان مسلمان است و ۴۳ درصد دیگر هیچ نمی دانند که مذهب اوباما چیست ! نباید تعجب کرد که چرا مردم آمریکا دنبال علل حمله نظامی آمریکا به افغانستان و عراق نیستند !
بگذریم ، جای تاسف است که هنوز هم عده ای وجود دارند که فکر می کنند آمریکا برای جمع آوری سلاح های کشتار جمعی و یا برای دموکراسی آوردن به عراق لشکر کشی کرد . به هر حال این پیروزی نمادین و شکست واقعی را به دولت مردان آمریکا تبریک می گویم ! حال بشینید و این نسل کشی و جنایت جنگی را در خلا واقعیت جشن بگیرید …

کم کم خودم هم دارد باورم می شود که یگان جادوگری ،دیوی و یا پلیدی این سرزمین لعنتی را نفرین کرده ! آن هم از نفرین هایی که باید خون تک تک مردمانش به روی زمین ریخته شود . افغانستان گورستانی است برای ملت های قهرمان ! هم از نوع روسی ، انگلیسی و هم از نوع آمریکایی . خلاصه ی کلام هر که پایش به افغانستان می رسد ، این دیار نفرین شده آنچنان قلم پایش را می شکند که دیگر تصاحب را با خود به گور می برد .
این را من نمی گویم ، تاریخ خود اثبات کرده و نشان داده که افغانستان چطور قبرستانی عظیم برای قدرتمندان زمانه گشته است. زمانی که جاده های خاکی و گل آلود افغانستان لاشه ی تانکهای روسی را مانند گرداب در مقابل چشمان جهانیان در خود فرو می برد ، آمریکا باید فکر آن را می کرد که چنین حادثه ای در کمین ارتش قول پیکرش است . براستی که افغانستان ۹۰ سال پیش استقلالش را زیر چتر همین جادو بدست آورد ، جادویی که باعث تکه تکه شدن عزت و بزرگی بریتانیایی کبیر شد و آنچنان بریتانیا را به خاک سیاه نشاند که بعد از ۹۰ سال بریتانیا هنوز هم در فکر تخریب این کشور نفرین شده است .
و امروز سالروز استقلال افغانستان است ! استقلالی واقعی ! و بدور از تمجید ! دلم نمی خواهد ۲۸ اسد امسال را برای استقلال افغانستان جشن بگیرم ! همیشه فکر می کردم جنگ پایان آرزو ها نیست ، همیشه خیال می کردم افغانستان هم یک روز آباد می شود و مردمانش با صلح کنار هم زندگی می کنند و آن وقت استقلال را در کشور خودشان جشن می گیرند ! ولی اشتباه فکر می کردم …سر و ته این کشور لعنتی همه اش جنگ و خون ریزی است ، پس بهتر این است که خودمان را با جمله های ” آبادت می کنیم وطن” و ” هنوز هم امید وجود دارد ” و چرت و پرت هایی مثل این گول نزنیم ! به قول علیزاده طوسی “مرده شور ” این مملکت و این افغانستان را بروم !