سال دوهزار هفت میلادی با تمامی بدی ها و خوبی هایش تمام شد . با حادثه های جبران ناپذیری گذشت و جای خود را به یک سال جدید واگذار کرد. خیلی زود آمد و بدون اینکه صدایی برپا کند بارش را بست و رفت…می توان گفت ، یاد آوردن روزهای خوبش حسرتی به دل می گذارد و گذشت روزهای بدش آدم را خوشحال می سازد .

هوای امشب بارانی است و هر قطره ای که می بارد، برفی را از روی زمین می روبد . تقریبا تمامی برف های چند روز پیش آب شده اند .تازه زمستان شروع شده ، ولی هر بار که در کوچه ها راه می روم احساس می کنم که بهار نزدیک است . در حالی که معلوم نیست چه برف هایی بازهم در راه خواهند بود ، چون تا بهار وقت زیادی باقی مانده .

در خبرهای رسانه ها خواندم که امسال برف شدیدی در افغانستان باریده است و هوا بسیار سرد می باشد ،گویی اقلیم عوض شده . با وجود وسایل گرم کننده در اینجا آدم هیچ احساس سردی نمی کند اما مشاهده ی وضعیت کودکان هموطنم در هوای سرد بدون امکانات گرم کننده و سرپناه مناسب قلب آدم را می لرزاند . امید که روزی در آن سرزمین نیز در فصل زمستان کسی از سرما گله نداشته باشد.