خجالت هم خوب چیزی است … | .:چشمه ریگی:.

ماهی های کتاب خوان
چند صباحی است که از حادثه دلخراش غرق شدن هزاران جلد کتاب در دریای هیرمند می گذرد ، اما به قول قدیمی [...]

نوروز باستانی در کانادا رسمیت یافت
به گزارش سایت شبکه اینترنتی ایرانیان مقیم تورنتو (ایرانتو) نوروز باستانی در کانادا [...]

مشک آن است که خود ببوید ، نه آنکه عطار بگوید
چند روز پیش صفحه ی اول سایت خبری بی بی سی را که باز کردم یک دل سیر خندیدم . برای [...]

صفحـه اصلي | نوشته ها | درباره چشمه ریگی | فید وبلاگ | تماس

خجالت هم خوب چیزی است …

در مورد انتخابات افغانستان ننویسیم بهتر است . برای اینکه انتخاباتی در کار نخواهد بود ، گزینه ی از پیش تعیین شده بازهم کرسی ریاست جمهوری را ازان خود خواهد کرد . در بیشتر کشورهای جهان ، دوره ی ریاست جمهوری حداکثر چهار سال می باشد و هر شخصی تنها می تواند دو بار خود را کاندیدای ریاست جمهوری کند .
درود بر آقای کرزی که قانون را چرک کف دست خویش خواند و برای دومین بار و هشتمین سال متوالی قدرت، خود را کاندید کرد ! شاید هم برای نشستن در تخت پادشاهی!
کاش یا دلی مردم سوز می داشت و یا پرونده ی پاک ! خوشبختانه یا بدبختانه آقای کرزی از این دو ویژگی برخوردار نیست و هر آنچه به فکرش رسد تنها به چپن و کلاه پوستی اش محدود شده است .
بعضی ها خواستار حضور بیشتر ناظران بین المللی در حوزه انتخابات شده اند ، تا نشود که مردم غیر از کرزی به کاندیدای مورد نظرشان رای دهند ! یا انتخاباتی به پا نمی کردید یا مهره ی سوخته را از بازی خارج می کردید !
مانده ام آقای کرزی چه خدمت درخشانی در کارنامه هفت ساله ی خویش می بیند که بازهم امسال در انتخابات حضور پیدا کرد؟!

با عضویت در فید چشمه ریگی حتی یک مطلب را هم از دست ندهید. تنها کافی است ایمیل خود را در اینجا وارد کنید:

یک دیدگاه به “خجالت هم خوب چیزی است …”

‏سعید دهقانی‏ :
۱۱ تیر ۱۳۸۸ در ساعت ۱۲:۴۷ ب.ظ
سلام
خیلی جالب بود
موفق باشی

هجده سال پیش از کتم عدم پا بر عرصه وجود نهادم و وارد بازی روزگار شدم. زندگی مهاجرتی ادامه سرنوشتم را در شمالی ترین کشور جهان رقم زد . اولین وبلاگم را چهار سال پیش آغاز کرده بودم و بعد از آن تصمیم گرفتم به دیار دیگر بروم . آنوقت وبلاگ روزنوشت به جمع وبلاگ های مهاجران افغانستانی در بلاگفا اضافه شد . نام آزاد را اولین بار در همان جا انتخاب کردم ، آزاد ، یعنی گفتن ، شنیدن و نوشتن هر چیزی که در دل داری .
خلاصه اینکه یک سال از روزنوشت گذشت و تصمیم گرفتم دوباره کوچ کنم . مثل اینکه زندگی مهاجرتی تاثیرش را روی دنیای مجازی هم گذاشت . حدود یک یا دوسال می شود که در چشمه ریگی بدون در نظر گرفتن مسائل قومی و سیاسی می نویسم . تنها آن چیزی را می نویسم که ذهنم را به خودش مشغول می کند .
گاهی اوقات شعر می سرایم و داستان می نویسم . داستان نوشتن را خیلی دوست دارم ، سعی می کنم بیشتر مضمون داستان هایم را واقعی و به دور از تخیلات انتخاب کنم . تا باشد که ببینیم دست سرنوشت باز ما را کجا خواهد انداخت .

ماهی های کتاب خوان
چند صباحی است که از حادثه دلخراش غرق شدن هزاران جلد کتاب در دریای هیرمند می گذرد ، اما به قول قدیمی ها : “ماهی را هر وقت از آب بگیری ، تازه است ” ، خصوصا اگر ماهی کتاب خوان هم از آب دربیاید ! یکی از استادانم همیشه می گفت ، این وطن ، جور شدنی نیست … به راستی که خاک افغانستان خاکی نفرین شده است ، هر موجودی که پایش به آنجا می رسد زنده بر نمی گردد . روس ها نتوانستند افغانستان را به قلمروی حکومتی خود تبدیل کنند ، همانطور که آمریکا نتوانست نوچه های غربی اش را آنجا جاسازی کند و همین طور پاکستان که خود غرق اشتباهات و دخالت های بی جایش شد . به ‏ ادامه ...

یک سال ، هزار خاطره
بلاخره شمارش معکوس برای لحظه ی تحویل سال ،به پایان رسید و ما وارد سال هزار و سیصد و هشتادو هشت هجری شمسی شدیم . لذا سال جدید را به یکایک هموطنان گرامی و دیگر دوستان ،تبریک عرض می کنم . همانطوری که ، مطلع هستید چند روز پیش ، چهاردهمین سالگرد شهادت رهبر شهید استاد عبدالعلی مزاری (ره) را گرامی داشتیم . به همین دلیل سعی کردم یک گزارش کوتاه از برگزاری این مراسم در شهر تورنتوی کانادا در اینجا قرار دهم . روز یکشنبه پانزدهم ماه مارچ برابر با بیست و پنجم ماه حوت ( اسفند ماه) مهاجران افغانستانی مقیم تورنتو، چهاردهمین سالگرد شهادت رهبر شهید استاد ‏ ادامه ...

غزه در سکوت مطلق رسانه های هموطن
تفسیر کردن فاجعه غزه در بیان چند کلمه کار دشواری است. دیدن چهره های خونین پدران و مادرانی که کودکان زخمی شان را بردوش گرفته و به این سو و آن سو می دوند، آزار دهنده است . شنیدن صدای موشکی که هر چند ساعت به روی خانه ای آباد فرود می آید ، یادآور حکایت سرزمین زخم دیده ی خودم است . خون ، اشک ، فریاد و غزه . بحث دیگر سر من و تو نیست ، سر مسلمان بودنمان نیست ! سر زبانمان ، سر هموطنانمان نیست ! بحث سر انسانیت و شرف است ! جدا از حماس و اسرائیل ، یهود و مسلمان ، این انسانیت است که انسان را وادار به دفاع از مردمی بی گناه می کند ! این انسانیت است که هزاران نفر به خاطر داشتنش در سراسر جهان از خانه بیرون زده و پرچم به دست گرفته و در غم این حادثه شریک می شوند . نه به خاطر عرب بودن غزه ، نه به خاطر مسلمان بودن مردم غزه ، نه بخاطر دشمن بودن مردم غزه با آمریکا ،تنها به خاطر داشتن انسانیت ! و مظلومیت مردم غزه. انسانیت تنها هفت کلمه ایست که اکثرمان حتی بویی از آن نبرده ایم ! در اوج فاجعه به جای حمایت از مردم بی دفاع غزه ،آن را کوبیدیم و حامی اسرائیل شدیم ! چهره های خونین صدها زن و کودک و بچه را در تصاویر ویدیویی دیدیم و جرات نوشتن یک پاراگراف را نداشتیم ! یک پاراگراف برای حمایت از آن کودک خردسال که گلوگله ‏ادامه ...

زندگی برباد رفته
آسمان ابری بود و قطره های باران زمین های کابل را گلی می کرد . صدای گریه نوزادی از خانه عبدالله بلند شد ، و شبانه چشم به این جهان گشود. دوران خردسالی شبانه در کابل خیلی زود گذشت . تا اینکه یک روز مردی سوار بر بایسیکل به خانه ی عبدالله آمد و کشته شدنش را خبر داد…سکینه همسر عبدالله روزها را با قالی بافی به سر می برد، تا نان خانه را فراهم کند. سکینه که خود معلم مکتب بود، برای شبانه نوشتن و خواندن را یاد داد. اوضاع کابل هر روز بدتر می شد و مردم بیشتر کشته می شدند، سکینه نامه ی به برادر خود در پاکستان نوشت تا اگر امکان دارد، برای آنها پولی روان ‏ادامه ...

کوچی کیست؟
سال پیش بود که خبر وارد شدن یک گروه موسوم به نام کوچی ها را در اینترنت خواندم . با گذشت از حملات وحشیانه ، غارت ، تصاحب اموال و زمین ها دیگر چه چیزی می توانست رخ بدهد؟ از خودم پرسیدم … تا همین سال پیش نمی دانستم کوچی ها چه کسانی هستند . تا آنکه فرصتی پیش آمد و از پدرم در مورد کوچی ها سوال کردم! پدرم با اندکی تامل گفت : کوچی بلای جان هزاره است ، کوچی یعنی دولت ، کوچی یعنی طالبان… باوجود اینکه هنوز مفهوم روشنی از کوچی ندارم ، برایم سوال پیش آمد که چطور کوچی هم می تواند دولت باشد و هم مخالف دولت ؟ اما سکوت دولت مردان آن سرزمین و چشم پوشی از جنایات ‏ادامه ...

خجالت هم خوب چیزی است …
در مورد انتخابات افغانستان ننویسیم بهتر است . برای اینکه انتخاباتی در کار نخواهد بود ، گزینه ی از پیش تعیین شده بازهم کرسی ریاست جمهوری را ازان خود خواهد کرد . در بیشتر کشورهای جهان ، دوره ی ریاست جمهوری حداکثر چهار سال می باشد و هر شخصی تنها می تواند دو بار خود را کاندیدای ریاست جمهوری کند . درود بر آقای کرزی که قانون را چرک کف دست خویش خواند و برای دومین بار و هشتمین سال متوالی قدرت، خود را کاندید کرد ! شاید هم برای نشستن در تخت پادشاهی! کاش یا دلی مردم سوز می داشت و یا پرونده ی پاک ! خوشبختانه یا بدبختانه آقای کرزی از این دو ویژگی برخوردار نیست و هر آنچه به فکرش رسد تنها به چپن و کلاه پوستی اش محدود شده است . بعضی ها خواستار حضور بیشتر ناظران بین المللی در حوزه انتخابات شده اند ، تا نشود که مردم غیر از کرزی به کاندیدای مورد نظرشان رای دهند ! یا انتخاباتی به پا نمی کردید یا مهره ی سوخته را از بازی خارج می کردید ! مانده ام آقای کرزی چه خدمت درخشانی در کارنامه هفت ساله ی خویش می بیند که بازهم امسال در انتخابات حضور پیدا کرد؟! ‏ادامه ...