چند صباحی است که از حادثه دلخراش غرق شدن هزاران جلد کتاب در دریای هیرمند می گذرد ، اما به قول قدیمی ها : “ماهی را هر وقت از آب بگیری ، تازه است ” ، خصوصا اگر ماهی کتاب خوان هم از آب دربیاید !
یکی از استادانم همیشه می گفت ، این وطن ، جور شدنی نیست … به راستی که خاک افغانستان خاکی نفرین شده است ، هر موجودی که پایش به آنجا می رسد زنده بر نمی گردد . روس ها نتوانستند افغانستان را به قلمروی حکومتی خود تبدیل کنند ، همانطور که آمریکا نتوانست نوچه های غربی اش را آنجا جاسازی کند و همین طور پاکستان که خود غرق اشتباهات و دخالت های بی جایش شد .
به هر حال ،بعد از فدا کردن جان هایشان در راه بن لادن طالبانی این بار نوبت کتاب بود . شاید هم تعداد مردم وطن پرست انتحار پذیر کم شده است که اینبار تصمیم گرفتند نارنجک ها را به دور کتاب ها ببندند !
و چقدر ماهی های هیرمند خوشبخت هستند ! چرا که در دیگر کشورها مردم خودشان را به زحمت می اندازند تا کتابی برای خواندن تهیه کنند ، اما در افغانستان ماهی ها هم کتاب را به طور رایگان دریافت می کنند .
این مردم قدر کتاب و فرهنگ نمی دانند ، همین . این دیار برای خواندن کتاب و دانش و فرهنگ نیست ! برای منفجر کردن نارنجک ! برای سربریدن ! برای تروریست نامیدن ! برای مدرسه خراب کردن ! برای کتاب سوزاندن ! برای کتاب به آب انداختن ! برای آدم ربایی ! برای بن لادنی بودن ! برای فقیر بودن ! برای خودسوزی ! برای آوارگی و برای دل سوزاندن است !
بی خود نیست که افغانستان یکی از منفورترین کشورهای جهان ، به خاطر حکومت های جاهلش است ! به هر حال ، گردابی که از به آب انداختن این کتاب ها ایجاد شد ، دیر یا زود جاهلین ضد فرهنگ را غرق خواهد نمود . و باز ، استادم چه قدر زیبا می گفت : “که این وطن ، جور شدنی نیست …”

اولین سرک کاهگلی جهان در بامیان افتتاح شد ! کاهگل شدن این سرک نشان دهنده وظیفه شناسی عوامل دولتی خصوصا جناب آقای کرزی می باشد !  از این پس مردم برای گذر از این جاده باید کفش های خود را در آورند تا مبادا جاده ی کاهگل شده آسیب ببیند !
شما را به خواندن گزارش زیر از بی بی سی دعوت می کنم :
صدها نفر در ولایت بامیان در مرکز افغانستان در اعتراض به بازسازی کند و عدم اسفالت جاده های این ولایت دست به تظاهرات زده اند. تظاهر کنندگان جاده اصلی داخل شهر بامیان را بسته و در یک اقدام طنزآمی این جاده را کاهگل کرده اند.
آنها می گویند اگر دولت توانایی اسفالت کردن جاده های داخل شهر بامیان و شاهراه بامیان- کابل را ندارد و یا نمی خواهد آن را اسفالت کند، مردم آن را کاه گل خواهند کرد.
جواد ضحاک، رئیس شورای ولایتی بامیان در گفتگویی با بی بی سی گفت حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان در سفرهای متعدد خود به بامیان، به مردم وعده داد که دولت جاده های داخل شهر بامیان و شاهراه بامیان-کابل را اسفالت می کند.
اما به گفته آقای ضحاک این وعده رئیس جمهوری و دهها وعده دیگر او تا اکنون به اجرا درنیامده است.
رئیس شورای ولایتی بامیان گفت: “بامیان از میلیاردها دلار کمک بین المللی به افغانستان در چند سال گذشته هیچ بهره ای نبرده است.” او افزود: “دولت با وجود امنیت صد درصدی بامیان هیچ توجهی به بازسازی و امور اقتصادی این ولایت نکرده است. حالا مردم می خواهند توجه دولت را جلب کنند.”
آقای ضحاک گفت صدها نفر از مردم بامیان امروز، ۲۲ حمل/فروردین به جاده اصلی شهر بامیان ریختند و به کاه گل کردن این جاده آغاز کردند. رئیس شورای ولایتی بامیان گفت: “خواست مردم بامیان این است که دولت جاده های داخل شهر بامیان و همچنین شاهراه کابل-بامیان را مطابق وعده آقای کرزی باید اسفالت کند.”
آقای ضحاک همچنین گفت: “مردم بامیان می خواهند حد اقل بخشی از میلیاردها دلار کمک جامعه جهانی که در چند سال گذشته در اختیار دولت قرار گرفته و همچنین پولهای هنگفتی که در آینده به افغانستان سرازیر خواهد شد، برای بازسازی بامیان نیز مصرف شود.” او گفت در سراسر ولایت بامیان تنها دو کیلومتر جاده اسفالت شده وجود دارد که سال گذشته با “کیفیت نازل و با عرض خیلی کم” ساخته شد.
رئیس شورای ولایتی بامیان می گوید مردم به درخواست حبیبه سرابی، والی بامیان به تظاهرات و همچنین کاهگل کردن جاده داخل شهر بامیان به گونه موقت پایان دادند.
آقای ضحاک گفت مردم به والی بامیان یک ماه وقت دادند که درخواستهای آنان را به دولت مرکزی منتقل کند و دولت این درخواست را به اجرا بگذارد. به گفته او، اگر این درخواستهای مردم اجرا نشود، مردم بار دیگر به تظاهرات و همچنین کاهگل کردن جاده های داخل شهر ادامه خواهند داد. خانم سرابی می گوید وزارتخانه های دولت افغانستان تا حال حاضر نشده اند که مسئولیت بازسازی شهر بامیان را به دوش بگیرند. والی گفت درخواستهای مردم بامیان را به دولت مرکزی منتقل می کند، اما به گفته او، دولت تا حال به بازسازی بامیان توجه کافی نکرده است.
در سال ۱۳۸۴ خورشیدی آقای کرزی با قطع نوار کار اسفالت جاده بامیان-میدان شهر را از میدان شهر، مرکز ولایت وردک رسماً آغاز کرد، اما بعد از مدتی کار باز سازی این جاده متوقف شد.

مطلب مرتبط :
گزارش تصویری از وبلاگ زندگی در بامیان

به گزارش سایت شبکه اینترنتی ایرانیان مقیم تورنتو (ایرانتو) نوروز باستانی در کانادا به رسمیت شناخته شد و اولین روز بهار با عنوان “عید نوروز” در تقویم های کانادا ثبت گردید .
این موفقیت بزرگ را به تمامی فارسی زبانان مقیم کانادا تبریک و تهنیت گفته و از تمامی دوستان ایرانی ، خصوصا آقای دکتر رضا مریدی ، نماینده ایرانی در پارلمان آنتاریو که برای ثبت نوروز باستانی در کانادا تلاش کرده اند قدردانی می کنم .
قابل ذکر است که  کشورهایی فارسی زبان ، مانند افغانستان ، تاجیکستان و کشورهای دیگر آسیای میانه نیز  جشن های نوروزی را گرامی می دارند و نوروز تنها مختص مردم ایران نمی باشد . همانطور که در کتابهای تاریخی ثبت شده است ، جشن نوروز از هزاران سال پیش در بلخ باستان تجلیل می شده است و حالا نیز همه ساله میله باستانی گل سرخ در شهر مزارشریف افغانستان با بر افراشتن جهده مولا علی (ع) در جایگاه مخصوص آن در غرب روضه شریف ،به مدت چهل شبانه روز  در این شهر بر پا داشته می شود و یکی از بزرگترین جشن ها در افغانستان محسوب می شود . برای زیارت و تماشا از سراسر افغانستان ، حتی از پاکستان زن و مرد ، کودک و بزرگ به این شهر می آیند.
گفتنی است که روز چهار شنبه زیارت روضه شریف مخصوص زنان ودختران است و هیچ مردی حق ورود به روضه شریف را ندارد. از بام تا شام زنان و دختران آزادانه به هر طرف گشت وگذار می کنند و برای خود می خوانند و شاد می باشند.
به هر حال ، این تلاشهای دوستان ایرانی، راهی برای بازنگری دید جهانیان نسبت به کشورهای خاورمیانه به خصوص خراسان بزرگ بازنماید و امید است این تلاش ها ادامه یابد تا آن چهره ی خیالی که غرب از مردم این ناحیه در ذهن دارند تغییر یافته ، جای آن را همسویی و همدلی بگیرد ، به امید آن روز …

مطالب مرتبط :
آلبوم عکس : مراسم جشن نوروز در مزارشریف
تجلیل بی سابقه از نوروز در مزار شریف

تذکر : مقاله زیر در تاریخ بیست و هفتم اسفند ماه در پایگاه خبری تحلیلی اصولگرا منتشر شده است . یادآوری آن در وبلاگ چشمه ریگی تنها به منظور اطلاع رسانی می باشد .
کوچ اجباری شیعیان مناطق قبایلی پاکستان و همکاری با طالبان، بخشی از توطئه آمریکا برای تشکیل دولت موسوم به “پشتونستان ” بین پنج قدرت هسته‌ای روسیه، چین، هند، پاکستان و ایران است.
به گزارش «اصولگرا» به نقل از فارس، دولت آمریکا پس از حوادث ۱۱ سپتامبر به بهانه مبارزه با تریوسم و طالبان حمله به افغانستان را آغاز کرد و دولت “پرویز مشرف ” در پاکستان را نیز بخاطر حمایت از تروریسم تحت فشار قرار داد و بارها شاهد بودیم که از خاک افغانستان برای حمله به مناطق شمال غرب پاکستان و ایالت سرحد استفاده می‌کرد.
دولت محافظه کار و جنگ طلب جورج بوش که در دوره هشت ساله خود کشورهای مختلفی را به حمایت از تروریسم متهم کرد، در سال‌های اخیر از یک‌طرف به بهانه مبارزه با طالبان حضور خود را در افغانستان بیشتر کرده است و از طرف دیگر با همکاری طالبان و دیگر تروریست‌های معروف به سپاه صحابه و لشکر جنگوی در مناطق قبایلی پاکستان قصد دارد طرح تشکیل دولت پشتونستان را اجرا کند.
طرح دولت “پشتونستان ” قسمت‌هایی از استان آذربایجان و بخش‌های از جنوب شرق ایران، بخشی از استان هرات و نیمه‌های غربی افغانستان، منطقه پشتون و بلوچ نشین پاکستان را تشکیل می‌دهد.
در حال حاضر نیز گهگاهی پرچم دولت پشتونستان در مناطق قبایلی پاکستان توسط سپاه صحابه، طالبان محلی به رهبری مولانا “فضل الرحمن ” در ایالت سرحد بر افراشته می شود و بخاطر این اقدام از طرف دولت آمریکا مهمات و تسلیحات از قبیل سلاح‌های دوشکا، مسلسل، و خمپاره انداز و برخی دیگر از سلاح‌ها در اختیار این افراد قرار می‌گیرد.
همچنین در این طرح ایالت‌های “سند ” و “پنجاب ” در شمال غرب پاکستان نیز بصورت مستقل اداره می شوند.
هدف اصلی آمریکا در این طرح تشکیل دولتی دست نشانده در میان پنج قدرت برتر هسته‌ای روسیه، چین، پاکستان، هندوستان و ایران است که بتواند کنترل بیشتری بر این قدرت‌ها داشته باشد و سه کشور ایران، پاکستان و افغانستان را نیز تجریه کند.
ناگفته نماند که ایالت سرحد در شمال غرب پاکستان از موقعیت سوق الجیشی بسیار مهمی برخوردار است و تمامی ذخایر اتمی و معادن اورانیوم پاکستان در این منطقه است و از طرف دیگر این مشرف به پنج کشور ایران، افغانستان، پاکستان، هند، چین و روسیه است.
بدنبال حضور آمریکا در منطقه به بهانه مبارزه با افراط گرایی و ریشه کن کردن طالبان، در سال‌های اخیر طالبان محلی، سپاه صحابه و لشکر جنگوی در مناطق قبایلی پاکستان در ایالت سرحد رشد چشمگیری داشته است به گونه‌ای‌که در برخی از شهرها مانند “پاراچنار “، “دیره اسماعیل خان “، “هنگو ” و دیگر شهرهای شیعه نشین ایالت سرحد شیعیان را وادار کرده‌اند که منازل و زمین‌های کشاورزی و ملکی خود را ترک کنند و به دیگر شهرها مثل “کوهات ” و “پنجاب ” کوچ کنند.
دولت پاکستان نیز چه در حال حاضر و چه در گذشته بدون هیچ اقدام جدی در برابر این اقدامات ضد بشری طالبان دست آنها را برای هرگونه جنایتی در این ایالت باز گذاشته است به گونه‌ای که در برخی شهرها مانند پاراچنار شیعیان به گروگان گرفته می شوند و در مقابل برای آزادی آنها میلیون‌ها دلار پول دریافت‌ می‌کنند.
در راستای اجرای این طرح، توطئه آمریکا و صهیونیست‌ها در همکاری با سپاه صحابه، لشکر جنگوی، طالبان و وهابیت برای کوچاندن شیعیان از شهر دیره اسماعیل خان در واقع یک برنامه حساب شده برای کوچاندن شیعیان به پنجاب است، همانگونه که در هنگو و پاراچنار نیز همین سیاست با تاکتیک‌های متفاوت اجراء می شود و دولت پاکستان چشم خود را بر این جنایات غیر انسانی بسته است.

آتــش شـکست حرمت معصــوم آب را     کابوس خوف ، شیشه رویای ناب را
تصـویرهـای تیره و چـرکیــن کیــنـه هــا    آلـوده اند  ذهـن  مـصفـای قـــاب را
در آسـمان ، شیـوع شـباویر کرده است    اشغال ، برج غیرت سرخ شـهاب را
شامــی تنـید رشـته تاریک ، تا کـــشید    در بنـد ، دست شعلـه ور آفــتاب را
خم گشت عرش قامت کهسارو تازه کرد    زخــم هزار سـاله نســل عــقاب را
سـوی بــقا ســوار خـطــر پوی آسـمان    مهــمیز زد سـمند سپیــد شتاب را

زخم هزار ساله
شاعر : محمد حسین هاشمی