آغازی دوباره
از وبلاگ روزنوشت کوچ کردم و بعد از گذشت دو ماه اینجا را برای ادامه ی روزنوشت ها و داستان هایم برگزیدم . و شاید اینجا جایی باشد که تا آخرش آن را ادامه خواهم داد، نمی دانم شاید بازهم نظرم عوض شود، نمی دانم… نوشتن امروز را به جای فردا ترجیح دادم . این بار به نام چشمه ریگی . نمی دانم حقیقت است ، یا رویا ! ولی برایم از کودکی نامش آشنا بوده و هست . چشمه ریگی را برگزیدم برای اینکه مکانی است دلنشین و حیات بخش. هنوز هم تعدادی هستند که صورتشان را با آب چشمه ها می شویند و غبار کینه و نفرت را از وجودشان پاک می کنند .
با گذشت روزگار خاطره ها نیز از صحنه ی زندگی پاک می شوند و جای خود را به خاطره های جدیدی می دهند بدون اینکه یادی از گذشته های شود . شاید یکی از دلایل انتخاب این نام، زنده نگه داشتن یاد و خاطره هایی دوران کودکی ام باشد . دورانی که زود گذشت و مرا در حسرت بازگشت خود تنها گذاشت . هر چه پیش می روم که آن را بیابم ، غافل از اینکه هر لحظه از آن دور و دورتر می شوم …