آتــش شـکست حرمت معصــوم آب را کابوس خوف ، شیشه رویای ناب را
تصـویرهـای تیره و چـرکیــن کیــنـه هــا آلـوده اند ذهـن مـصفـای قـــاب را
در آسـمان ، شیـوع شـباویر کرده است اشغال ، برج غیرت سرخ شـهاب را
شامــی تنـید رشـته تاریک ، تا کـــشید در بنـد ، دست شعلـه ور آفــتاب را
خم گشت عرش قامت کهسارو تازه کرد زخــم هزار سـاله نســل عــقاب را
سـوی بــقا ســوار خـطــر پوی آسـمان مهــمیز زد سـمند سپیــد شتاب را
زخم هزار ساله
شاعر : محمد حسین هاشمی
